$\Delta E = |3{,}5 - 2{,}1| = 1{,}4$ → mieści się w $0{,}4$–$1{,}7$, więc wiązanie kowalencyjne spolaryzowane.

Tlen jest bardziej elektroujemny, więc: $\text{O}^{\delta-}\!-\!\text{H}^{\delta+}$. Stąd woda jest cząsteczką polarną.

Elektroujemność: $E(\text{F}) > E(\text{Cl}) > E(\text{Br})$, a $E(\text{H})$ jest stałe. Im większa różnica, tym większa polarność:

H–F > H–Cl > H–Br. Najbardziej spolaryzowane jest wiązanie z fluorem.

W wiązaniu spolaryzowanym wspólna para elektronowa jest tylko przesunięta w stronę bardziej elektroujemnego atomu — nadal należy do obu atomów (ładunki cząstkowe $\delta^+$, $\delta^-$).

W wiązaniu jonowym elektron zostaje praktycznie całkowicie przekazany — powstają pełne jony ($+$ i $-$). Jonowe to skrajny przypadek polaryzacji.