Magnez oddaje 2 elektrony, tlen je przyłącza:

$\text{Mg} \rightarrow \text{Mg}^{2+} + 2\text{e}^-$ oraz $\text{O} + 2\text{e}^- \rightarrow \text{O}^{2-}$.

Konfiguracje jonów (oba jak neon): $\text{Mg}^{2+}: 1s^2 2s^2 2p^6$; $\text{O}^{2-}: 1s^2 2s^2 2p^6$.

Powstaje związek jonowy $\text{Mg}^{2+}\text{O}^{2-}$.

$\Delta E = |0{,}8 - 2{,}8| = 2{,}0$.

Ponieważ $2{,}0 > 1{,}7$, wiązanie ma charakter jonowy. Potas oddaje elektron bromowi, tworząc jony $\text{K}^+$ i $\text{Br}^-$.

W sieci jonowej naprzemiennie ułożone są jony dodatnie i ujemne, silnie przyciągające się — stąd twardość.

Po uderzeniu warstwy jonów przesuwają się względem siebie i naprzeciw siebie znajdują się jony jednoimienne. Ich odpychanie rozrywa kryształ — dlatego sól jest krucha.