1. Sformułuj tezę interpretacyjną (główną myśl o sensie wiersza).
2. Przeprowadź analizę: podmiot liryczny, sytuacja liryczna, środki artystyczne i ich funkcja.
3. Argumentuj — pokaż, jak elementy tekstu potwierdzają tezę (z cytatami).
4. Sformułuj wniosek podsumowujący odczytanie.

Streszczenie opowiada tylko, co się w wierszu dzieje lub o czym mówi, ale nie wyjaśnia sensu ani znaczenia. Interpretacja natomiast tłumaczy, o czym i po co jest utwór, jak buduje znaczenie i jaki wywołuje efekt — opiera się na analizie środków i ich funkcji. Bez odczytania sensu i uzasadnienia go tekstem nie ma interpretacji.

Interpretacja to uzasadnione odczytanie, a nie dowolne zgadywanie. Każda teza i wniosek muszą być poparte elementami samego wiersza — konkretnymi środkami, obrazami, słowami (cytatami). Dzięki temu odczytanie jest wiarygodne i przekonujące. Interpretacja oderwana od tekstu byłaby fantazją interpretatora, a nie analizą utworu.