Satelita ciągle spada ku Ziemi, ale jednocześnie porusza się bardzo szybko do przodu. Siła grawitacji pełni rolę siły dośrodkowej, zakrzywiając tor satelity w okrąg. Jego prędkość jest tak dobrana (pierwsza prędkość kosmiczna), że tor „ucieczki" do przodu równoważy spadek — dlatego satelita krąży, zamiast spaść.

I prędkość kosmiczna $\approx 7{,}9\ \tfrac{\text{km}}{\text{s}}$ — potrzebna, by krążyć po orbicie okołoziemskiej.

II prędkość kosmiczna (ucieczki) $\approx 11{,}2\ \tfrac{\text{km}}{\text{s}}$ — potrzebna, by całkowicie opuścić pole grawitacyjne Ziemi.

$v_2 = \sqrt{2}\cdot v_1 \approx 1{,}41\cdot 7{,}9 \approx 11{,}2\ \tfrac{\text{km}}{\text{s}}$.

Zgadza się z podawaną wartością drugiej prędkości kosmicznej dla Ziemi.