Doświadczenie Younga (światło przechodzące przez dwie wąskie szczeliny) pokazało na ekranie naprzemienne jasne i ciemne prążki. Takie prążki to skutek interferencji — nakładania się fal świetlnych. To dowiodło, że światło ma naturę falową (cząstki nie tworzyłyby prążków interferencyjnych).

Do danego punktu ekranu docierają fale z obu szczelin, przebywając różne drogi. Gdy różnica dróg jest wielokrotnością długości fali, fale spotykają się w zgodnych fazach i się wzmacniają — powstaje prążek jasny. Gdy różnica jest nieparzystą wielokrotnością połowy fali, fale się wygaszają — powstaje prążek ciemny.

Światło laserowe jest spójne (monochromatyczne — jednej długości fali, o stałej różnicy faz). Dzięki temu prążki interferencyjne są ostre i wyraźne. Zwykłe światło białe zawiera wiele długości fal o przypadkowych fazach, przez co prążki różnych barw nakładają się i rozmywają.