Magnez: $0 \to +\text{II}$ — oddaje 2 elektrony (utlenia się) → reduktor.

Wodór (w $\text{HCl}$): $+\text{I} \to 0$ — pobiera elektrony (redukuje się) → jony $\text{H}^+$ są utleniaczem.

Chlor nie zmienia stopnia utlenienia ($-\text{I}$), jest jonem widzem.

Sód: $0 \to +\text{I}$ — utlenia się (reduktor).

Chlor: $0 \to -\text{I}$ — redukuje się (utleniacz).

Każdy atom sodu oddaje 1 elektron, każdy atom chloru go przyjmuje.

Oddanie elektronów oznacza utratę ładunku ujemnego, więc stopień utlenienia atomu rośnie (staje się bardziej dodatni).

Wzrost stopnia utlenienia to z definicji utlenianie — dlatego reduktor, oddając elektrony innej substancji (utleniaczowi), sam się utlenia.