Zmiana stężenia: $|\Delta c| = 0{,}8 - 0{,}5 = 0{,}3\ \tfrac{\text{mol}}{\text{dm}^3}$.

$v = \dfrac{|\Delta c|}{\Delta t} = \dfrac{0{,}3}{60} = 0{,}005\ \tfrac{\text{mol}}{\text{dm}^3\cdot\text{s}}$.

Średnia szybkość reakcji wynosi $0{,}005\ \tfrac{\text{mol}}{\text{dm}^3\cdot\text{s}}$.

Zderzenie prowadzi do reakcji tylko wtedy, gdy jest skuteczne, czyli spełnia dwa warunki:

• energia zderzających się cząsteczek jest nie mniejsza niż energia aktywacji,
• cząsteczki są odpowiednio zorientowane względem siebie.

Zderzenia o zbyt małej energii lub złej orientacji są bezskuteczne — cząsteczki odbijają się bez reakcji.

Na osi pionowej — energia, na poziomej — postęp reakcji. Krzywa startuje na poziomie substratów, rośnie do maksimum (stan przejściowy), potem opada do poziomu produktów.

• Energia aktywacji $E_a$ — wysokość od poziomu substratów do wierzchołka „garbu",
• dla reakcji egzoenergetycznej produkty leżą niżej niż substraty — różnica poziomów to wydzielona energia.