Anoda (Zn, −), utlenianie: $\text{Zn} \rightarrow \text{Zn}^{2+} + 2\text{e}^-$.

Katoda (Cu, +), redukcja: $\text{Cu}^{2+} + 2\text{e}^- \rightarrow \text{Cu}$.

Reakcja sumaryczna: $\text{Zn} + \text{Cu}^{2+} \rightarrow \text{Zn}^{2+} + \text{Cu}$.

Podczas pracy ogniwa w półogniwie anodowym przybywa kationów (dodatnich), a w katodowym ubywa — roztwory ładowałyby się elektrycznie i przepływ prądu by ustał.

Klucz elektrolityczny zamyka obwód wewnątrz ogniwa, umożliwiając przepływ jonów między roztworami i utrzymując ich obojętność elektryczną. Dzięki temu ogniwo pracuje w sposób ciągły.

Metal aktywniejszy łatwiej się utlenia, więc pełni rolę anody. Magnez jest aktywniejszy od miedzi:

• anoda (−): magnez — $\text{Mg} \rightarrow \text{Mg}^{2+} + 2\text{e}^-$,
• katoda (+): miedź — zachodzi redukcja.