Wzór ogólny $\text{C}_n\text{H}_{2n+2}$ dla $n=7$: $\text{C}_7\text{H}_{16}$ (heptan).

Całkowite spalanie (do $\text{CO}_2$ i $\text{H}_2\text{O}$):

$\text{C}_7\text{H}_{16} + 11\,\text{O}_2 \rightarrow 7\,\text{CO}_2 + 8\,\text{H}_2\text{O}$

(7 atomów C → 7 $\text{CO}_2$; 16 atomów H → 8 $\text{H}_2\text{O}$; tlen: $14+8=22$ atomy O → 11 $\text{O}_2$).

Jeden atom wodoru zostaje podstawiony atomem chloru:

$\text{C}_2\text{H}_6 + \text{Cl}_2 \xrightarrow{h\nu} \text{C}_2\text{H}_5\text{Cl} + \text{HCl}$

Powstaje chloroetan i chlorowodór. Reakcja wymaga światła.

„Nasycone" oznacza, że atomy węgla są połączone wyłącznie wiązaniami pojedynczymi i „wysycone" maksymalną liczbą atomów wodoru — nie da się już nic przyłączyć bez zerwania wiązania.

Wiązania C–C i C–H są mocne i mało polarne, dlatego alkany są mało reaktywne — w normalnych warunkach reagują głównie przez substytucję (na świetle) i spalanie.