Stopień wielomianu to najwyższa potęga zmiennej występująca z niezerowym współczynnikiem:

$$\text{stopień}=4$$

Uwaga: liczba $5$ to wyraz wolny (stopień $0$), a nie stopień wielomianu.

Odpowiedź: B. $4$.

Dodajemy wyrazy o tych samych potęgach:

$$(2x^2+x^2)+(3x-5x)+(-1+4)$$

$$=3x^2-2x+3$$

Odpowiedź: $3x^2-2x+3$.

Podstawiamy $x=2$:

$$W(2)=2^3-2\cdot2^2+2-3=8-8+2-3=-1$$

Odpowiedź: $W(2)=-1$.

To wzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratów:

$$(a+b)(a-b)=a^2-b^2$$

$$(x+3)(x-3)=x^2-9$$

Uwaga: nie ma tu wyrazu z $x$ — składniki $+3x$ i $-3x$ się znoszą.

Odpowiedź: C. $x^2-9$.

Wzór na kwadrat sumy:

$$(a+b)^2=a^2+2ab+b^2$$

$$(x+2)^2=x^2+2\cdot x\cdot2+2^2=x^2+4x+4$$

Częsty błąd: pominięcie środkowego wyrazu $4x$ — $(x+2)^2$ to nie $x^2+4$.

Odpowiedź: $x^2+4x+4$.

Krok 1 — wyłączamy wspólny czynnik $x$:

$$x^3-4x=x(x^2-4)$$

Krok 2 — rozkładamy różnicę kwadratów:

$$x^2-4=(x-2)(x+2)$$

Wynik końcowy:

$$x^3-4x=x(x-2)(x+2)$$

Odpowiedź: $x(x-2)(x+2)$.

Pierwiastek wielomianu to liczba, dla której wielomian przyjmuje wartość zero:

$$W(2)=0$$

Z twierdzenia Bezouta wynika wtedy, że $W(x)$ dzieli się przez $(x-2)$.

Odpowiedź: A. $W(2)=0$.

Podstawiamy $x=1$:

$$W(1)=1-2-1+2=0$$

Wartość wynosi zero, więc $1$ jest pierwiastkiem.

Wniosek z twierdzenia Bezouta: wielomian dzieli się bez reszty przez $(x-1)$.

Odpowiedź: tak, $1$ jest pierwiastkiem.

Wzór na kwadrat różnicy:

$$(a-b)^2=a^2-2ab+b^2$$

$$(x-5)^2=x^2-2\cdot x\cdot5+25=x^2-10x+25$$

Odpowiedź: D. $x^2-10x+25$.

Krok 1 — rozkładamy na czynniki:

$$x^3-9x=x(x^2-9)=x(x-3)(x+3)$$

Krok 2 — iloczyn jest zerem, gdy któryś czynnik jest zerem:

$$x=0 \quad \text{lub} \quad x=3 \quad \text{lub} \quad x=-3$$

Uwaga: równanie stopnia trzeciego ma tu trzy pierwiastki — nie wolno „zgubić” rozwiązania $x=0$ przez podzielenie równania przez $x$.

Odpowiedź: $x=-3,\ 0,\ 3$.

Przy mnożeniu wielomianów stopnie się dodają:

$$3+2=5$$

Intuicja: najwyższa potęga iloczynu to iloczyn najwyższych potęg, czyli $x^3\cdot x^2=x^5$.

Odpowiedź: B. $5$.

Mnożymy każdy wyraz pierwszego nawiasu przez każdy wyraz drugiego:

$$x\cdot(x^2-x+1)=x^3-x^2+x$$

$$1\cdot(x^2-x+1)=x^2-x+1$$

Dodajemy i redukujemy:

$$x^3-x^2+x+x^2-x+1=x^3+1$$

Rozpoznanie: to wzór na sumę sześcianów $a^3+b^3=(a+b)(a^2-ab+b^2)$.

Odpowiedź: $x^3+1$.

Szukamy dwóch liczb, których suma to $7$, a iloczyn $12$ (wzory Viete dla trójmianu).

Są to $3$ i $4$: $3+4=7$, $3\cdot4=12$.

$$x^2-7x+12=(x-3)(x-4)$$

Sprawdzenie: $(x-3)(x-4)=x^2-4x-3x+12=x^2-7x+12$ ✔

Odpowiedź: $(x-3)(x-4)$.

To treść twierdzenia Bezouta: reszta z dzielenia $W(x)$ przez $(x-a)$ równa się $W(a)$.

$$\text{reszta}=W(3)$$

Wniosek: gdy $W(3)=0$, dzielenie jest bez reszty, czyli $3$ jest pierwiastkiem.

Odpowiedź: C. $W(3)$.

Z twierdzenia Bezouta reszta to $W(1)$:

$$W(1)=1^3+2\cdot1^2-5=1+2-5=-2$$

Zaleta metody: reszty nie trzeba liczyć dzieleniem wielomianów — wystarczy jedno podstawienie.

Odpowiedź: reszta wynosi $-2$.

Wzór na różnicę sześcianów:

$$a^3-b^3=(a-b)(a^2+ab+b^2)$$

Tutaj $a=x$, $b=2$ (bo $8=2^3$):

$$x^3-8=(x-2)(x^2+2x+4)$$

Uwaga na znaki: w drugim nawiasie środkowy wyraz jest dodatni ($+2x$) — to odróżnia od różnicy w odpowiedzi C.

Odpowiedź: A.